vrij-natuurlijk

geleerd van Tolstoj: niet fucken met de tsaar

De grootste klucht van de weerstand tegen democratisch onderwijs is het zogenaamde gebrek aan bewijs en ervaring. Dit onderwijs bestaat langer dan montessori,  jenaplan, dalton, vrijeschool en zelfs langer dan het leerstof-jaarklassen systeem.  Maar historisch gezien hebben groeperingen en stromingen die gericht zijn op persoonlijke vrijheid altijd last gehad van onderdrukking (vraag maar aan de katharen, wederdopers, quakers, levellers, anarchisten, etc) . De allereerste democratische school, Jasjana Poljana van Leo Tolstoj werd gesloten onder dreiging van de geheime politie van de Tsaar. Het is tekenend dat een oud-onderwijzer in zijn kritiek zegt: Iederwijs heeft niets geleerd van Tolstoj.  Nee inderdaad – hadden ze naar Tolstoj geluisterd dan hadden ze kunnen weten dat ze de geheime politie (of in dit geval de inspectie) op je af sturen. continue reading…

geleerd van Tolstoj: niet fucken met de tsaar

De grootste klucht van de weerstand tegen democratisch onderwijs is het zogenaamde gebrek aan bewijs en ervaring. Dit onderwijs bestaat langer dan montessori,  jenaplan, dalton, vrijeschool en zelfs langer dan het leerstof-jaarklassen systeem.  Maar historisch gezien hebben groeperingen en stromingen die gericht zijn op persoonlijke vrijheid altijd last gehad van onderdrukking (vraag maar aan de katharen, wederdopers, quakers, levellers, anarchisten, etc) . De allereerste democratische school, Jasjana Poljana van Leo Tolstoj werd gesloten onder dreiging van de geheime politie van de Tsaar. Het is tekenend dat een oud-onderwijzer in zijn kritiek zegt: Iederwijs heeft niets geleerd van Tolstoj.  Nee inderdaad – hadden ze naar Tolstoj geluisterd dan hadden ze kunnen weten dat ze de geheime politie (of in dit geval de inspectie) op je af sturen. Dit soort kortzichtigheid roept altijd godwinnetjes bij me op maar ik zal mij inhouden. continue reading…

Ouders realiseren zich vaak niet hoeveel er is veranderd sinds ze zelf naar school gingen. De druk op zowel scholen, leraren als leerlingen om te voldoen aan allerlei standaarden is enorm toegenomen.  Meten = weten zorgt ervoor dat leraren zoveel tijd kwijt zijn aan het vastleggen van individuele leerdoelen, behandelingsplannen, testen, toetsen, evalueren en bespreken dat er nauwelijks ruimte is voor aandacht voor het kind en een intuïtieve aanpak.

continue reading…

Ik heb het onderstaande verhaal verteld aan een groep kinderen op de laatste dag van mijn stage in het regulier onderwijs. Ik was daarmee opgehouden omdat ik er letterlijk ziek van werd. Ziek van kinderen opdrachten te laten maken die ze al begrepen om vervolgens de terechte rebellie te onderdrukken. Dit is nu zo’n anderhalf jaar geleden maar een artikel van Wendy Priesnitz over “Adultism” heeft het weer opgerakeld. Op de barricaden voor vrijheid en gelijkheid!

“Lang, lang geleden waren mensen en dieren gelijk.

Iedereen was tegelijk jager en prooi, prooi en jager. Maar toen kwam er een lange en verschrikkelijke droogte. Van sommige dieren overleefden alleen de grootste, of de sterkste. Maar van de mensen overleefden de slimste. Zo ontdekten ze dat je water kunt bewaren in een struisvogelei en dan kunt begraven. Zodat je het weer kunt opgraven als bijna dood gaat van de dorst. Dieren kunnen dat niet. Sommige dieren bewaren dingen omdat hun gevoel zegt dat ze dat moeten doen. Maar als er dan iets onverwachts gebeurt, heb je weinig aan een gevoel dat je niet zelf kunt veranderen. Gedachten kun je wel zelf veranderen. En sindsdien zijn de mensen niet meer gelijk aan de dieren. En al snel waren ze overal op de wereld de baas. Zelfs machtige dieren als leeuwen en olifanten waren nu bang voor ons. continue reading…

- door Peter Gray

In eerdere berichten heb ik bewijs geleverd ter ondersteuning van de volgende uitspraken: (1) Het instinct van kinderen om op hun eigen voorwaarden te spelen en te onderzoeken vormde de basis voor ontwikkeling gedurende onze lange ontstaansgeschiedenis als jager-verzamelaars (bericht 2 augustus). (2) kinderen van nu kunnen zichzelf heel goed onderwijzen, zonder dwang, inmenging of aansporing van volwassen, als ze een omgeving hebben die hun instinct om te spelen en te verkennen ondersteunt continue reading…

In het artikel evidence based onderwijs besteedde ik er al aandacht aan; het probleem van de richting van causaliteit en het effect daarvan op het onderwijs. Keer op keer kom ik dit dilemma tegen in artikelen over ontwikkeling en onderwijs. De meest fnuikende exponenten van dit verschijnsel vind ik de ‘puur wetenschappelijke’ inzichten die we over ons uitgestort krijgen vanuit de psychologie en neurologie. Nu ben ik te nuchter om achter elke zweefmolen aan te hobbelen die de woorden ‘quantum’ en ‘hersengolven’ in één zin gebruikt maar dingen voetstoots aannemen omdat ze het predicaat ‘wetenschappelijk’ hebben gaat mij ook te ver. Een echte scepticus zal altijd doorvragen. continue reading…

Democratisch onderwijs is hét antwoord op labelwoede

De ervaringen van ons middelste kind in het regulier onderwijs hebben ons geïnspireerd tot het maken van dit filmpje over het waarom van democratisch onderwijs. Omdat we zelf hebben ervaren, en steeds meer om ons heen zien, hoe kinderen in toenemende mate geproblematiseerd worden. continue reading…

ADHD diagnose komt voort uit de intolerantie van scholen voor diversiteit

-Door Peter Gray-

Volgens de meest betrouwbare en recente gegevens heeft ongeveer 8% van de kinderen in de VS, leeftijd 4 tot 17, de diagnose ADHD (Attention Deficit Hyperactivity Disorder).[1] In deze onderzoeken staat ook dat de afwijking ongeveer drie keer vaker voorkomt bij jongens als bij meisjes, wat betekent dat ongeveer 12% van de jongens en 4% van de meisjes deze diagnose heeft. Sta daar eens bij stil. Bij twaalf procent van de jongens – dat is ongeveer een op de acht – zou door een of andere instelling met gebruik van officiële diagnostische criteria een psychische afwijking zijn vastgesteld! continue reading…

[Met toestemming overgenomen van geppiegeps's blog]

Nou vraag ik me al langer af wie ooit het onderwijssysteem heeft bedacht. En vooral: waarom de wereld in alle opzichten is veranderd, maar het onderwijs niet.

Er staat nog steeds een juf of meester een groep kinderen te vertellen hoe het allemaal moet (en vooràl hoe het allemaal niet moet). Iedereen krijgt nog steeds een standaard pakketje kennis in een standaard verpakking volgens een standaard tijdspad. En als je er dan in groep 8 niet in geslaagd bent je te transformeren in een standaard mens, net even een off-day hebt of jaren onderwijs van beneden de standaard standaard hebt gekregen, dan ben je de klos. continue reading…

Een ongemakkelijke waarheid over onderwijs: de wereld verandert snel, maar de scholen blijven hetzelfde. Wat zijn de gevolgen voor de kinderen en kunnen zij onder deze omstandigheden hun talenten ontplooien?  We are the people is een onafhankelijke, provocerende film over onderwijs. Met bijdragen van onder andere Germaine Greer, Richard Branson en Ken Robinson en vele anderen. continue reading…